اصل کار غشای ضد آب عمدتاً جنبه های زیر را شامل می شود:
اثر سد فیزیکی: غشای ضد آب به خودی خود دارای آب بندی و انعطاف پذیری خاصی است که می تواند به طور موثری از نفوذ آب جلوگیری کند. با پوشاندن سطح ساختار ساختمان ، یک سد کامل برای جلوگیری از رطوبت خارجی مانند آب باران و آبهای زیرزمینی به فضای داخلی ساختمان تشکیل می شود.
پیوند و رفع: در طی فرآیند ساخت ، غشای ضد آب از طریق جوشکاری ، پیوند و غیره با ساختار ساختمان محکم ترکیب می شود تا یک لایه ضد آب مداوم تشکیل شود. این روش ترکیبی به طور موثری از احتمال نفوذ آب از طریق اتصالات جلوگیری می کند و قابلیت اطمینان اثر ضد آب را بهبود می بخشد.
واکنش شیمیایی: برخی از انواع غشای ضد آب (مانند غشای ضد آب واکنش پذیر خود واکنش پذیر) گروههای آبگریز ایمپلنت در سیستم فیلم خود چسبنده ، به طوری که غشای با دوغاب سیمان پلیمری تحت فشار برای تولید "ژل" واکنش نشان می دهد ، و عملکرد خزنده غشاء را تقویت می کند ، و به طور محکم پیوند می دهد و با یک لایه پایه به شکل می دهد تا از شبکه استفاده کند.
خصوصیات مواد: غشای ضد آب معمولاً با یک پوشش ضد آفتاب و ضد پیری خاص پوشیده می شوند که باعث افزایش مقاومت در برابر آب و هوا و افزایش عمر خدمات می شود. این تضمین می کند که غشای ضد آب می تواند برای مدت طولانی دامنه عملکرد خاصی را حفظ کند و می تواند در شرایط مختلف محیطی نقش ضد آب داشته باشد.
غشای ضد آب چسبنده خودپلیمر: این غشای را می توان به طور دائم به لایه ساختار بتونی پیوند داد. حتی اگر تا حدی آسیب دیده باشد ، می توان آن را با ساختار بتونی مسدود کرد تا یک سیستم ضد آب کامل تشکیل شود ، که باعث افزایش قابلیت اطمینان لایه ضد آب می شود.
