در هنگام ساخت عایق رطوبتی حمام به چه نکاتی باید توجه کرد؟

I. مرحله آماده سازی: "درمان لایه پایه" مناسب برای از بین بردن خطرات ذاتی

تمیز کردن: ابتدا گرد و غبار شناور، بقایای سیمان و لکه‌های روغن را از روی دیوارها و کف‌ها-به‌ویژه زباله‌های اطراف ریشه لوله‌ها و زهکشی‌های کف را پاک کنید. برای تمیز کردن کامل از یک برس سیمی یا تفنگ آب فشار قوی-استفاده کنید (از خراشیدن لایه پایه با ابزارهای تیز خودداری کنید).

تعمیر: در صورت وجود ترک (مثلاً ترک های انقباض سیمان)، چاله ها یا گودال در لایه پایه، آنها را به طور یکنواخت با ملات سیمان پر کنید (نسبت 1:3) و قبل از عایق رطوبتی بگذارید کاملا خشک شود. اگر روی دیوارها بتونه وجود دارد، آن را به طور کامل بتراشید (بتونه ضد آب نیست و باعث جدا شدن لایه ضد آب از دیوار می شود).

خشکی: میزان رطوبت لایه پایه باید کمتر یا مساوی 8 درصد باشد. تست ساده: نوار شفاف را به لایه پایه بچسبانید، بعد از 24 ساعت آن را جدا کنید و بررسی کنید که آیا روی نوار رطوبت وجود دارد یا خیر. یک لایه پایه مرطوب مانع از "چسبیدن محکم" پوشش ضد آب می شود که منجر به لایه برداری می شود.

ریشه‌های لوله: اگر بین لوله‌ها و بتن شکاف وجود دارد، آن‌ها را محکم با ترکیب مسدودکننده ضدآب (سیمان{0}}سریع) پر کنید تا یک "سکوی توقف آب" دایره‌ای (حدود 5 میلی‌متر) تشکیل شود و از نفوذ آب از میان شکاف‌ها جلوگیری کنید.

زهکشی کف: قبل از نصب زهکشی کف، اطمینان حاصل کنید که دهانه زهکشی همسطح با کف است. محیط اطراف را با ملات سیمان تراز کنید تا از نشت آب در لبه زهکش کف جلوگیری شود.

طبقات: تمام قسمت ها از جمله قسمت حمام، توالت و زیر سینک را کاملاً بپوشانید. لایه ضد آب را زیر سنگ آستانه گسترش دهید (برای جلوگیری از نفوذ آب به اتاق نشیمن از شکاف های سنگ آستانه).

دیوارها: ارتفاع را بر اساس مساحت تعیین کنید-

ناحیه دوش (از جمله اطراف وان): لایه ضد آب باید بزرگتر یا مساوی 1.8 متر ارتفاع داشته باشد (برای جلوگیری از پاشیدن آب به دیوار در حین حمام کردن و نفوذ به دیوار و ایجاد کپک در دیوارهای مجاور).

مناطق بدون دوش (به عنوان مثال، دیوار توالت، دیوار سینک): ارتفاع باید بزرگتر یا مساوی 1.5 متر باشد.

اگر حمام دارای پنجره است، برای جلوگیری از نفوذ آب باران یا تراکم، لایه ضد آب را در اطراف لبه و قاب پنجره (ارتفاع بیشتر یا مساوی 30 سانتی متر) قرار دهید.

II. فاز متریال و ساخت: مصالح مناسب را انتخاب کنید + به جزئیات توجه کنید تا از "نقایص ساختمانی" جلوگیری کنید

انتخاب مواد: سازگار با شرایط حمام، رد کردن "محصولات با کیفیت پایین{{0}"
حمام ها با تجمع مداوم آب مرطوب هستند، بنابراین مواد ضد آب باید "بسیار نفوذ ناپذیر، چسبنده و دوستدار محیط زیست" باشند. 2 نوع زیر را در اولویت قرار دهید (اجتناب از کهنه شدن آسفالت{2}}مواد مبتنی بر آن):

اجتناب از دام: همیشه محصولاتی را انتخاب کنید که مطابق با استانداردهای ملی باشند (GB/T 19250-2013پوشش های ضد آب پلی اورتان, GB/T 23445-2017پوشش های ضد آب سیمان پلیمری). "گواهینامه های زیست محیطی" (به عنوان مثال، برچسب زیست محیطی چین) را روی بسته بندی بررسی کنید. از "سه-بدون محصول" اجتناب کنید (آنها به راحتی VOC ها را آزاد می کنند و طول عمر ضد آب کمتر از 5 سال دارند).

پوشش ها و ضخامت: حداقل 2 لایه، با ضخامت کل بیشتر یا مساوی 1.5 میلی متر اعمال کنید (بیش از حد نازک باعث نشتی می شود). قبل از اعمال لایه دوم، اجازه دهید لایه اول کاملا خشک شود (حدود 6-12 ساعت، بسته به دستورالعمل مواد). دو لایه را در "جهت های متقاطع" (ابتدا به صورت افقی، سپس به صورت عمودی) اعمال کنید تا شکاف ها از بین نرود.

«درمان تقویت‌شده» برای نواحی کلیدی: برای گوشه‌های داخلی/خارجی، ریشه‌های لوله‌ها و محیط‌های زهکشی کف، 1-2 لایه اضافی اعمال کنید یا «پارچه غیر بافته شده/پارچه الیاف شیشه» را به‌عنوان لایه اضافی بچسبانید (مانند یک «پچ» برای افزایش مقاومت در برابر ترک). لایه اضافی باید بزرگتر یا مساوی 20 سانتی متر عرض داشته باشد (مناطق نشتی پرخطر را بپوشاند).

اجتناب از "نقاط مرده از دست رفته": با استفاده از یک برس کوچک، پوشش را به دقت روی محل اتصال دیوارها و کف (گوشه های داخلی)، زیر سنگ آستانه و پایین درب حمام اعمال کنید. برای رسیدن به گوشه‌ها-به سختی-این موارد را از دست ندهید.

انتخاب غشاء: «غشاهای آسفالتی اصلاح شده خود چسبنده» یا «غشاهای ضدآب پی وی سی» را در اولویت قرار دهید. قبل از چسباندن از خشک بودن لایه پایه اطمینان حاصل کنید و عرض همپوشانی غشاها باید بزرگتر یا مساوی 10 سانتی متر باشد (درزهای روی هم را با چسب مخصوص ببندید).

اجتناب از گود شدن: از یک خراش دهنده برای فشار دادن غشا از مرکز به لبه ها در حین چسباندن استفاده کنید تا هوا خارج شود و از سوراخ شدن بین غشاء و لایه پایه جلوگیری کنید (توخالی آب را به دام می اندازد و باعث پوسته شدن غشاء می شود).

پوشش های ضد آب پلی اورتان 6 تا 12 ساعت طول می کشد تا در دمای اتاق خشک شوند.

پوشش های ضد آب JS 4-8 ساعت طول می کشد تا خشک شوند.

زمان خشک شدن را در محیط‌های{0}در دمای پایین یا مرطوب افزایش دهید (برای سرعت بخشیدن به خشک کردن از فن استفاده کنید، اما از پخت با شعله باز خودداری کنید).

III. بازرسی و ارسال{1}}محافظت از ساخت و ساز: اطمینان حاصل کنید که "بدون خطر"

زهکشی کف را مسدود کنید: از کیسه های شن یا شمع های مخصوص برای مسدود کردن زهکشی کف استفاده کنید تا از هدر رفتن آب اطمینان حاصل کنید.

با آب پر کنید: آب را به ارتفاع 3-5 سانتی متر در کف حمام بریزید (فقط لبه فاضلاب کف را بپوشاند) و سطح آب را علامت بزنید.

زمان مشاهده: سطح آب را حداقل به مدت 24 ساعت حفظ کنید (48 ساعت توصیه می شود تا نشت های جزئی را راحت تر تشخیص دهید). مرتباً سطح آب را چک کنید تا ببینید آیا پایین می آید یا خیر.

نشتی را بررسی کنید: روی سقف طبقه پایین (مرتبط با حمام)، دیوارهای مجاور (به ویژه دیوارهای ناحیه دوش) و ریشه لوله تمرکز کنید. اگر تراوش یا چکه آب یافت شد، فوراً دوباره کار کنید (لایه ضد آب را خراش دهید، لایه پایه را دوباره پردازش کنید، عایق رطوبتی را مجدداً انجام دهید و تست سفتی آب را تکرار کنید).

کف ها: یک لایه محافظ ملات سیمان به ضخامت 2 تا 3 سانتی متر (نسبت 1:3) بمالید، سطح را صاف کنید و قبل از کاشی کف بگذارید خشک شود. در هنگام کاشی کاری از خراشیدن لایه محافظ با ابزارهای تیز خودداری کنید.

دیوارها: در صورت استفاده از پوشش های ضد آب می توان کاشی ها را مستقیماً گذاشت (روکش های ضد آب چسبندگی خوبی به چسب کاشی دارند). اگر از ممبران استفاده می کنید، ابتدا یک لایه از عامل رابط را اعمال کنید، سپس کاشی های دیوار را بچینید تا از جدا شدن بین غشا و چسب کاشی جلوگیری شود.

پس از کاشی کاری: اگر سوراخ هایی در دیوار ایجاد می کنید (مثلاً برای قفسه های حوله یا قفسه های ذخیره سازی)، از قبل اطمینان حاصل کنید که هیچ لایه ضد آب در محل سوراخ کاری وجود ندارد (یا از مناطق کلیدی ضد آب خودداری کنید). شکاف ها را پس از سوراخ کردن با چسب شیشه یا ترکیب ضد آب درب ببندید.

تعمیر و نگهداری روزانه: به طور مرتب بررسی کنید که آیا کاشی های کف/دیوار دارای ترک یا گود هستند یا خیر. اگر کاشی ها افتادند، ابتدا عایق رطوبتی محلی را دوباره اعمال کنید، سپس کاشی ها را دوباره-بگذارید. از خیساندن کف با پاک کننده های اسیدی/قلیایی قوی برای مدت طولانی خودداری کنید (لایه ضد آب را خورده می کنند).

خلاصه: اصول اصلی - "لایه پایه باید جامد باشد، مواد باید بالا باشند{1}}کیفیت، ساخت و ساز باید دقیق باشد، و بازرسی باید دقیق باشد"