مزایا و معایب غشاء ضد آب و غشاهای ضد آب مایع

I. مزایا و معایب غشاهای ضد آب

غشاهای عایق رطوبتی مواد اصلی سنتی در عایق رطوبتی ساختمان هستند. آنها بر اساس مواد به دسته بندی می شوندنوع قیر اصلاح شده (مانند غشاهای SBS، APP)ونوع پلیمر (مثلاً غشاهای PVC، TPO، EPDM). اگرچه عملکرد این دو نوع فرعی کمی متفاوت است، اما مزایا و معایب کلی آنها اشتراکاتی دارند.

(I) مزایای اصلی

خواص فیزیکی پایدار و استحکام کششی بالا
به عنوان مواد جامد پیش ساخته، غشاهای ضد آب در هنگام خروج از کارخانه عملکرد استانداردی دارند. به ویژه، غشاهای پلیمری (به عنوان مثال، TPO، EPDM) دارای استحکام کششی 10-20 مگاپاسکال و نرخ کشیدگی بیش از 200٪ هستند که آنها را قادر می سازد به طور موثر در برابر تغییر شکل کششی بستر ناشی از تغییرات دما و نشست مقاومت کنند و در نتیجه خطر ترک خوردگی را کاهش دهند.

مثال: برای سازه‌های مسطح با مساحت بزرگ مانند سقف‌ها و دال‌های زیرزمین، که در دمای بالا در تابستان و دمای پایین زمستان مستعد انبساط و انقباض حرارتی هستند، مقاومت کششی بالای غشاهای پلیمری مانع از شکستن لایه ضد آب می‌شود.

دوام قوی و عمر طولانی
غشاهای ضد آب با کیفیت بالا (به عنوان مثال، غشاهای قیر اصلاح شده SBS، غشاهای پلیمری EPDM) مقاومت عالی در برابر آب و هوا و مقاومت در برابر پیری را نشان می دهند. با نگهداری مناسب:

غشاهای قیر اصلاح شده عمر مفیدی در حدود 10 تا 15 سال دارند.

غشاهای پلیمری (به عنوان مثال، TPO، EPDM) می توانند 20 تا 30 سال یا بیشتر دوام بیاورند، که آنها را برای ساختمان هایی با نیازهای عمر بالای ضد آب (مانند ساختمان های عمومی، کارخانه های صنعتی) مناسب می کند.

مقاومت خوب در برابر سوراخ شدن و مقاومت در برابر نیروی خارجی
غشاهای ضدآب ساختار متراکمی دارند، به ویژه آنهایی که دارای لایه‌های تقویت‌شده با الیاف هستند (مثلاً نمد پلی استر، نمد الیاف شیشه)، که مقاومت زیادی در برابر سوراخ شدن دارند. آنها می توانند ضربه های جزئی در طول ساخت و ساز و نیروهای خارجی ناشی از بازسازی های بعدی را تحمل کنند (به عنوان مثال، نصب لوله بر روی پشت بام، نفوذ ریشه در بام های سبز).

سناریوهای قابل اجرا: سقف‌های قابل پیاده‌روی، بام‌های سبز، دال‌های بالای گاراژ و سایر مناطق آسیب‌پذیر در برابر تداخل خارجی.

راندمان ساخت بالا برای مناطق بزرگ
غشاهای ضدآب در اندازه‌های بزرگ تک رول (معمولاً 10 تا 20 ㎡ در هر رول) هستند و می‌توانند به سرعت از طریق ذوب داغ (برای انواع قیر اصلاح‌شده) یا اتصال (برای انواع پلیمری) به هم متصل شوند. آنها برای زیرلایه های مسطح بزرگ (مثلاً سقف کل ساختمان ها، دال های بزرگ زیرزمین) مناسب هستند و به کوتاه شدن دوره ساخت و ساز کمک می کنند.

(II) معایب اصلی

نیاز به بستر سخت، مستعد تاول زدن/نشت
غشاهای ضد آب باید روی بسترهایی که هستند نصب شوندصاف، خشک و{0}}بدون ترک(انحراف صافی بستر معمولاً به کمتر یا مساوی 5 میلی متر نیاز دارد). اگر بستر ناهموار باشد یا دارای ترک های ریز باشد، غشاء نمی تواند محکم به بستر بچسبد و منجر به تاول زدن شود. آب انباشته شده در نواحی تاول زده می تواند به مرور زمان باعث از بین رفتن لایه ضد آب شود.

نکته درد: بازسازی زیرلایه های ساختمان های قدیمی هزینه های بالایی را به همراه دارد. نصب مستقیم غشاها بر روی چنین بسترهایی به طور قابل توجهی خطر نشتی را افزایش می دهد.

درزهای متعدد، خطرات نشتی متمرکز
چندین رول غشا باید در حین نصب به هم متصل شوند و درزها (مثلاً{2}}لپ های ذوب شده گرما، اتصالات چسبانده شده-) از نقاط ضعف عایق رطوبتی هستند. تکنیک‌های ساخت‌وساز نامناسب (به عنوان مثال، دمای ذوب ناکافی-، عرض ناکافی لبه) یا کهنه شدن درزها در طول زمان می‌تواند به راحتی باعث نشت آب شود.

داده ها: تقریباً 70 درصد از مسائل نشتی در لایه های ضد آب غشایی ناشی از حمل نادرست درز است.

ساخت و ساز دشوار بر روی سازه های پیچیده
برای سازه‌های منحنی یا نامنظم (به عنوان مثال، ریشه‌های لوله، گوشه‌های داخلی/خارجی، چاله‌های آسانسور، ناودان‌های سقف)، غشاها به سختی روی بستر قرار می‌گیرند. آنها نیاز به برش، اتصال، و لایه های تقویت کننده اضافی (مثلاً غشاء کمکی، درزگیرها) دارند که منجر به مراحل ساخت و ساز دست و پا گیر و خطرات نشت مداوم می شود.

سازگاری با محیط زیست و راحتی ساخت و ساز ناکافی برای برخی از انواع

غشاهای قیر اصلاح‌شده داغ-به حرارت-درجه حرارت بالا (180 تا 220 درجه) در طول ساخت نیاز دارند که بوی تند ایجاد می‌کند و خطر سوختن را ایجاد می‌کند.

برخی از غشاهای پلیمری (به عنوان مثال، PVC) به چسب های مبتنی بر حلال نیاز دارند که ممکن است VOCs (ترکیبات آلی فرار) را آزاد کنند که بر محیط زیست و سلامت کارگران ساختمانی تأثیر می گذارد.

II. مزایا و معایب غشاهای ضد آب مایع

غشاهای عایق رطوبتی مایع بر اساس مکانیسم{0} تشکیل فیلم به آنها طبقه بندی می شوندبر پایه حلال- (به عنوان مثال، پوشش های ضد آب پلی اورتان), بر پایه آب-امولسیون- (به عنوان مثال، پوشش های ضد آب اکریلیک)، وبر اساس واکنش-سخت شدن- (به عنوان مثال، پوشش های ضد آب کامپوزیت JS، پوشش های ضد آب پلی اوره). مزیت اصلی آنها در ویژگی "فیلم مایع-شکل گیری" نهفته است که امکان سازگاری با بسترهای پیچیده را فراهم می کند.

(I) مزایای اصلی

تشکیل فیلم بدون درز، از بین بردن نشت درز اساسا
مواد مایع را می توان به طور مداوم برس یا بر روی سطح بستر اسپری کرد و پس از پخت یک فیلم کامل و بدون درز ضد آب تشکیل داد. این امر اساساً از نقطه ضعف "درزهای متعدد" در غشاها جلوگیری می کند و آنها را به ویژه برای سناریوهای ضد آب با "مناطق کوچک و اتصالات متعدد" مناسب می کند (به عنوان مثال، ریشه لوله در حمام/آشپزخانه، اتصالات بین دیوارها و کف).

سازگاری قوی با بسترها و ساختار انعطاف پذیر
مواد مایع دارای سیالیت هستند و می توانند به شکاف های ریز (معمولاً کمتر یا مساوی 0.3 میلی متر) در بستر نفوذ کرده و در آنجا عمل کنند. آنها نیاز کمی به صافی بستر دارند (انحراف کمتر یا مساوی 10 میلی متر قابل قبول است) و نیازی به پیش تصفیه زیرلایه پیچیده ندارند.

مثال: در حین بازسازی حمام های قدیمی، دیوارها و کف ها ممکن است ترک های ریز داشته باشند. برس زدن پوشش های ضد آب JS می تواند مستقیماً این ترک ها را بدون تسطیح اضافی بپوشاند. سازه های منحنی (به عنوان مثال، دیوارهای داخلی مخازن ذخیره آب، سقف های منحنی) نیز می توانند به راحتی ساخته شوند.

حمل و نقل راحت و یکپارچگی ضد آب خوب
برای قطعات نامنظم مانند ریشه لوله، گوشه های داخلی/خارجی و زهکشی کف، نیازی به برش یا اتصال نیست. برس زدن ضخیم شده (به عنوان مثال، پهنای مسواک زدن بیشتر یا مساوی 200 میلی متر و ضخامت بیشتر یا مساوی 1.5 میلی متر در ریشه لوله) را می توان مستقیماً برای تشکیل لایه های تقویت کننده موضعی اعمال کرد و اطمینان حاصل کرد که فیلم ضد آب کاملاً با زیرلایه و اجزا برای یکپارچگی بیشتر مطابقت دارد.

سازگاری با محیط زیست بالا و ایمنی ساخت و ساز برای برخی از انواع
غشاهای ضدآب مایع اصلی (به عنوان مثال، پوشش‌های اکریلیک امولسیونی آب، پوشش‌های کامپوزیت JS) موادی مبتنی بر آب- بدون محتوای VOC یا کم هستند. آنها در طول ساخت و ساز بوی تند تولید نمی کنند، به گرمای{5}در دمای بالا نیاز ندارند، و برای کارکردن آنها بی خطر هستند. آنها برای فضاهای بسته داخلی (مانند حمام های مسکونی، آشپزخانه) یا پروژه هایی با الزامات زیست محیطی بالا (مانند مدارس، بیمارستان ها) مناسب هستند.

(II) معایب اصلی

خواص فیزیکی ضعیف، مقاومت کششی و سوراخی ضعیف
استحکام کششی فیلم‌های ضدآب مایع معمولاً کمتر از غشاهای ضد آب است (بیشتر 1 تا 5 مگاپاسکال) و میزان کشیدگی آنها نیز نسبتاً کم است (معمولاً کمتر یا برابر با 150٪). اگر زیرلایه دچار نشست یا تغییر شکل کششی قابل توجهی شود (مثلاً دوره نشست ساختمان‌های جدید، انبساط{6}در دمای بالا سقف‌ها)، لایه ضد آب مستعد ترک خوردن است.

نقطه درد: اگر فقط از عایق رطوبتی مایع برای سقف‌های{0} مساحت بزرگ استفاده می‌شود، ممکن است ترک‌هایی به دلیل تغییر شکل بستر پس از استفاده طولانی- ظاهر شود که برای بهبود عملکرد به لایه‌های تقویت‌کننده (مثلاً-پارچه غیر بافته) نیاز است.

درمان بسیار تحت تاثیر محیط زیست، دوره ساخت و ساز طولانی
سرعت پخت غشاهای ضد آب مایع به دما و رطوبت بستگی دارد:

هنگامی که دما کمتر از 5 درجه است یا رطوبت از 85% فراتر می رود، پوشش های مبتنی بر آب- (به عنوان مثال، JS، پوشش های اکریلیک) به آرامی خشک می شوند یا حتی عمل آوری متوقف می شوند.

چند لایه (معمولاً 2 تا 3) مورد نیاز است که هر لایه باید منتظر بماند تا پوشش قبلی کاملاً خشک شود (تقریباً 4 تا 8 ساعت، بسته به محیط). راندمان ساخت و ساز برای مناطق بزرگ کمتر از غشاها است (به عنوان مثال، یک سقف 100 ㎡ را می توان در 1 روز با ممبران تکمیل کرد، اما 2 تا 3 روز با پوشش های مایع طول می کشد).

تنوع زیاد در دوام، عمر مفید کلی نسبتاً کوتاه
عمر مفید غشاهای ضد آب مایع به طور قابل توجهی بر اساس نوع مواد متفاوت است:

پوشش‌های عایق آب اکریلیک پایین-: مقاومت در برابر آب و هوای ضعیف، مستعد پیری و گچ شدن در هنگام استفاده در فضای باز، با عمر مفید تنها 3 تا 5 سال.

پوشش‌های عایق رطوبتی-پلی‌اورتان و پلی اوره با کیفیت بالا: مقاومت در برابر آب و هوا و مقاومت در برابر آب، با عمر مفید 10 تا 15 سال، اما همچنان کوتاه‌تر از غشاهای ضد آب پلیمری.

نکته دردناک: استفاده از محصولات{0}}کم هزینه و-با کیفیت پایین ممکن است در عرض 3 تا 5 سال به ضدآب شدن مجدد- نیاز داشته باشد که منجر به هزینه‌های نگهداری طولانی‌مدت- بالا می‌شود.

ضخامت فیلم ناهموار، مستعد شکست به دلیل ساخت نامناسب
ضخامت فیلم های ضد آب مایع به تکنیک برس زدن کارگر ساختمانی بستگی دارد. اگر مسواک زدن موضعی خیلی نازک باشد (زیر ضخامت طرح، به عنوان مثال، ضخامت طرح پوشش JS 1.5 میلی متر اما ضخامت واقعی تنها 0.8 میلی متر)، عملکرد ضد آب کافی نخواهد بود. اگر مسواک زدن بیش از حد غلیظ باشد، ممکن است ترک خوردگی و چین و چروک ایجاد شود.

الزامات: در طول ساخت و ساز باید از یک ضخامت سنج فیلم مرطوب استفاده شود که نیازهای فنی بالایی را برای کارگران ساختمانی ایجاد می کند.

III. خلاصه تفاوت های اصلی (جدول مقایسه)

از مقایسه فوق، مشخص است که انتخاب باید اولویت بندی شودشکل قسمت ساخت و ساز (مسطح/مختلط)، شرایط بستر (جدید/قدیمی)، و الزامات عمر عایق رطوبتی-غشاهای ضد آب را برای سطوح مسطح بزرگ- با نیازهای عمر بالا انتخاب کنید. غشاهای ضد آب مایع را برای مناطق کوچک، قطعات با اتصالات متعدد یا بسترهای ناهموار انتخاب کنید. این دو همچنین می توانند در ترکیب (مثلاً غشاهای سقف + پوشش های مایع برای تقویت اتصالات) برای به حداکثر رساندن اثر ضد آب استفاده شوند.