I. سناریوی استفاده و الزامات را روشن کنید
بخشهای مختلف ساختمان (مانند سقفها، زیرزمینها، حمامها، دیوارهای خارجی و غیره) الزامات عملکردی متفاوتی برای مواد ضدآب دارند، بنابراین ابتدا باید سناریوی استفاده را روشن کرد:
عایق رطوبتی سقف: نیاز به مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش، تغییرات دما و فرسایش باد و باران دارد. اولویت باید به موادی با مقاومت در برابر آب و هوا و استحکام کششی بالا (مانند غشاهای عایق رطوبتی آسفالت اصلاح شده SBS، غشاهای ضد آب پلیمری TPO) داده شود.
عایق رطوبتی زیرزمین: نیاز به مقاومت در برابر فشار آب زیرزمینی دارد و نیازهای ضد نشت- بالایی دارد. مواد با نفوذ ناپذیری خوب و چسبندگی قوی مناسب هستند (مانند غشاهای آسفالتی اصلاحشده با پلیمر خود چسب، پوششهای ضدآب بر پایه سیمان{2}).
حمام/آشپزخانه: مرطوب است و ممکن است با منابع آب تماس پیدا کند. ضد آب باید با انعطاف پذیری ترکیب شود (برای جلوگیری از ترک خوردن به دلیل تغییر شکل جزئی لایه پایه). پوشش های ضد آب پلی اورتان و پوشش های ضد آب کامپوزیت JS را می توان انتخاب کرد.
عایق رطوبتی دیوارهای خارجی: باید در برابر باران و پیری آب و هوا مقاومت کند. پوشش های ضد آب الاستیک (مانند پوشش های ضد آب اکریلیک) یا غشاهای ضد آب و تنفس مناسب هستند.
II. به شاخص های اصلی عملکرد توجه کنید
از طریق گزارشها یا دستورالعملهای آزمایش محصول، روی شاخصهای کلیدی زیر تمرکز کنید:
نفوذ ناپذیری: توانایی مواد در جلوگیری از نفوذ آب، شاخص اصلی عایق رطوبتی است که باید استانداردهای ملی را داشته باشد (مثلاً غشاء باید تحت فشار 0.3 مگاپاسکال به مدت 30 دقیقه غیر قابل نفوذ باقی بماند).
استحکام کششی و ازدیاد طول در هنگام شکست: آنها منعکس کننده مقاومت ترک خوردگی و انعطاف پذیری مواد هستند. هرچه استحکام کششی بیشتر و ازدیاد طول در هنگام شکست بیشتر باشد، ماده بهتر می تواند با تغییر شکل لایه پایه (مانند تغییرات دما، نشست جزئی) سازگار شود.
مقاومت در برابر آب و هوا/مقاومت در برابر گرما/انعطاف پذیری دمای پایین-: برای استفاده در فضای باز، باید به مقاومت در برابر پیری اشعه ماوراء بنفش توجه شود (مانند نتایج آزمایشات پیری تسریع شده در آب و هوای مصنوعی برای غشاها). مواد در مناطق با دمای{0}بالا به مقاومت حرارتی خوبی نیاز دارند (مانند غشاهای آسفالتی با مقاومت دمایی بالا ≥80 درجه). مواد در مناطق سرد به انعطاف پذیری خوب در دمای پایین{2}(مانند بدون ترک در -20 درجه) نیاز دارند.
قدرت چسبندگی: برای پوششهای ضدآب یا غشاهای{0}خود چسبنده، باید محکم به لایه پایه (مانند بتن، ملات سیمان) بچسبند تا از برآمدگی و افتادن جلوگیری شود.
III. مارک ها و کانال های معمولی را انتخاب کنید
گواهینامه های صلاحیت را بررسی کنید: اولویت باید به محصولاتی داده شود که استانداردهای اجباری ملی را داشته باشند (مانند GB 18242-2008 "غشاهای ضد آب آسفالت اصلاح شده الاستومری"، GB/T 19250-2013 "پوشش های ضد آب پلی اورتان"). تولیدکنندگان ملزم به ارائه گزارش های بازرسی کیفیت و گواهی کارخانه هستند.
اجتناب از "سه محصول": در برابر مواد ارزان{0}}بدون مارک، برچسب یا گزارش آزمایش مراقب باشید. تضمین عملکرد آنها دشوار است، که ممکن است منجر به خطرات نشت بعدی شود.
رجوع به شهرت بازار شود: مارکهایی با شهرت خوب در صنعت و خدمات پس از فروش کامل-را انتخاب کنید تا در صورت بروز اختلافات پس از فروش-به دلیل مشکلات مادی، از مشکلات در پیگیری مسئولیت جلوگیری کنید.
IV. به حفاظت از محیط زیست و سازگاری ساخت و ساز توجه کنید
دوستی با محیط زیست: برای مصارف داخلی (مانند حمام، آشپزخانه) باید موادی با سمیت کم و بدون بوی تند انتخاب شود. گزارش تست حفاظت از محیط زیست محصول (مانند محتوای VOC مطابق با استانداردهای ملی) را بررسی کنید تا از فرمالدئید، بنزن و سایر مواد مضر دیگر که بر سلامتی تأثیر میگذارند، جلوگیری کنید.
راحتی ساخت و ساز: مصالح را با توجه به شرایط ساخت انتخاب کنید. به عنوان مثال، تعمیرات کوچک-برای پوششهای ضدآب یک جزء مناسب است (بدون نیاز به اختلاط). ساخت و ساز بزرگ-می تواند غشاها را انتخاب کند (بازده بالا). لایههای پایه مرطوب نیاز به پوششهایی دارند که بتوان روی پایههای مرطوب (مانند پوششهای ضدآب مبتنی بر سیمان-) ساخت.
سازگاری با لایه پایه: مواد باید با مواد لایه پایه سازگار باشد. به عنوان مثال، سقف های فلزی برای غشاهای پلیمری یا پوشش های ویژه با مقاومت در برابر آب و هوای قوی مناسب هستند. برای لایه های پایه چوبی (که ممکن است چوب را خورده کند) باید از مواد مبتنی بر حلال- اجتناب کرد.
V. ترکیب بودجه با اثربخشی بلند مدت-هزینه-
از پیگیری بیش از حد قیمت های پایین خودداری کنید: عایق رطوبتی «پروژه پنهان» ساختمان هاست. کیفیت مواد به طور مستقیم بر عمر خدمات تاثیر می گذارد. مواد ارزان-ممکن است عمر مفید کوتاهی داشته باشند (مانند 1-3 سال)، و هزینه نگهداری بعدی بالاتر است. مواد با کیفیت بالا معمولاً 10-20 سال عمر میکنند و در درازمدت مقرون به صرفهتر هستند.
با توجه به عمر سرویس انتخاب کنید: ساختمان های موقت می توانند مصالح اقتصادی را انتخاب کنند. ساختمانهای دائمی به مواد-با عملکرد بالا و عمر طولانی- (مانند غشاهای پلیمری، پوششهای ضدآب واکنشی) نیاز دارند.
خلاصه
اصول اصلی برای انتخاب مواد ضد آب عبارتند از: "انطباق سناریو، عملکرد واجد شرایط، نام تجاری قابل اعتماد و ایمنی محیطی". توصیه می شود قبل از خرید با سازندگان حرفه ای مشورت کنید و بر اساس عواملی مانند قطعات ساختمان، محیط اقلیمی و شرایط ساخت به طور جامع قضاوت کنید. در صورت لزوم، میتوان از تولیدکنندگان درخواست کرد که آزمایشهای نمونه (مانند آزمایش نفوذناپذیری ساده: مواد را روی یک فنجان آب بپوشانند و آن را معکوس کنند تا ببینند آب تراوش میکند) را ارائه کنند تا اطمینان حاصل شود که مواد نیازهای واقعی را برآورده میکنند.

